Η Συχάρ αναφέρεται στην Αγία Γραφή (Ιωάν. 4:5) και μνημονεύεται από τον Επίσκοπο Ευσέβιο στο Ονομαστικόν (Onomasticon 164:1-4), καθώς και από πολλούς Πατέρες της Εκκλησίας και περιηγητές. Σήμερα ταυτίζεται με το χωριό «Ασκάρ» (Askar) πλησίον της Νεαπόλεως (Ναμπλούς – Συντεταγμένες: 177.180). Ο Άγιος Ιερώνυμος (Hieronymus), επικαλούμενος τον Ευσέβιο, σημειώνει ότι το όνομα «Συχάρ» αποτελεί παραφθορά του ονόματος «Συχέμ» (Shechem) και ότι στα αρχαία συριακά χειρόγραφα εμφανίζεται ως «Συχέμ».

Η ετυμολογία της λέξεως «Συχάρ» συνδέεται με τις έννοιες του ψεύτη ή του μέθυσου (πρβλ. Ησαΐας 28:1, 7). Κατά την περίοδο των Σταυροφόρων (Φράγκων) ταυτιζόταν με τη Συχέμ (Ναμπλούς), αλλά κατόπιν αρχαιολογικών ερευνών αναγνωρίστηκε ως η «Ασκάρ», μία μικρή σαμαρειτική πολίχνη στα νότια του Όρους Γηβάλ (Mount Ebal), πλησίον του Φρέατος του Ιακώβ (Jacob’s Well).