Τα Ῥινοκόρουρα βρίσκονται πλησίον της Αλ-Αρίς (Al-Arish), στην αρχή της κοιλάδας της Αλ-Αρίς (Wadi Al-Arish), γνωστά κατά τη βυζαντινή περίοδο και μετέπειτα. Μνημονεύονται από τον Ιώσηπο στο έργο του Ιουδαϊκός Πόλεμος (I:14:2, σ. 277· IV:11:5, σ. 662), καθώς και στον Χάρτη του Πόιτινγκερ (Tabula Peutingeriana). Η τοποθεσία εμφανίζεται στον χάρτη της Μάνταμπα με δύο εκκλησίες που φέρουν ερυθρές κεραμοσκεπές, καθώς αποτελούσε έδρα επισκοπής από τον τέταρτο αιώνα μ.Χ. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει παραδοσιακή αναφορά σύμφωνα με την οποία ο Νώε ευλόγησε τους τρεις υιούς του (Σημ, Χαμ και Ιάφεθ) σε αυτή την τοποθεσία, και πιστεύεται ότι μία από αυτές τις εκκλησίες ήταν αφιερωμένη στον Νώε.

Ο Στράβων (64 π.Χ. – 24 μ.Χ.) αναφέρει ότι η Αλ-Αρίς υπήρξε κάποτε το μείζον εμπορικό κέντρο για αγαθά από την Ινδία και την Αραβία, τα οποία εκφορτώνονταν στη Λευκή Κώμη, στην ανατολική ακτή της Ερυθράς Θάλασσας, και στη συνέχεια μεταφέρονταν μέσω της Πέτρας στα Ῥινοκόρουρα (Αλ-Αρίς). Το χωριό της Αλ-Αρίς βρίσκεται πλησίον ενός εποχικού ποταμού που ονομάζεται Ουάντι αλ-Αρίς (Wadi Al-Arish), ο οποίος συλλέγει τα ύδατά του από το κεντρικό Σινά και ρέει άφθονος μετά τις βροχοπτώσεις. Ονομάζεται επίσης «Ναχάλ Μισράιμ» (Nahl Misraim), δηλαδή «Ποταμός της Αιγύπτου», ο οποίος αναφέρεται στη Βίβλο ως οριοδείκτης των συνόρων της Γης της Επαγγελίας στη νοτιοδυτική Παλαιστίνη.